Artık pek çok kişinin blogu var. Yazmak iyidir, yayınlamak daha iyidir. Ama pek çok kişi bu işin mantığını anlayamamış durumda. Bu dünyada her ruhun satıl alınabileceğini düşünen şirketler, onları da satın almış. Ne yazık!!

Hiç fark ettiniz mi bilmiyorum ama insanların en çok usandığı iki platform, devlet(resmi makamlar, hükümet-muhalefet hepsi birlikte) ve büyük şirketler(Tel operatörleri, bankalar). Bu usanmanın sebebi içindeki mantığın sabit, kendini yenilemekten aciz olması.

Peki insanların en çok beğendikleri platformlar neler? Ek$isözlük, sosyal platformlar, Çarşı(her şeye karşı olan), karikatür dergileri-karikatüristler. Neden? Çünkü bu parmakla sayılacak kadar az olan mecralar gücünü, kendini yaratanlardan alıyor, kendisini sürekli yeniliyor ve hiçbir maddi kaygının etkisinde kalmıyor. Yeri gelince Çarşı başkanına dikleniyor, yeri gelince ek$isözlük yazarları sözlüğü topa tutuyor.

Yazımızın konusu sosyal mecraların en elle tutulanı bloglardan ve blog yazarlarından bahsedelim. Blog yazmanın bir “trend”, “moda” olmadığı zamanlar yazarlar her şey hakkındaki eleştirilerini yazarlardı. Eleştirmenin özgür ve güçlü gücü, çoğu konuyu inceler tarar ve iyiye iyi, kötüye kötü derdi. Peki şimdi ne oldu?

Ülkerin göndereceği kutu çikolataya sevinenlerle, her yıl bıçak sayısını bir arttıran Gillette’in ürününü tanıtarak bilgisayar kapmaya çalışanlarla, otobüs biletini bedavaya getirmek için Pamukkale’den sponsorluk “dilenenlerle”, filmlere gala davetiyesi almak için türlü cambazlık yapanlarla doldu.

Şirketler neden blogçuları satın almak istiyorlar?

Devir “viral reklam” devri. Artık internette sinsice yapılan reklamlar, TV’deki uzuuuun uzun reklamlardan daha etkili. Bu yüzden firmaların ilk hedefi sosyal medya, dolayısıyla blog yazarları. Ve benim sevgili blog yazarı arkadaşlarım yeri gelince bedava bir bilgisayar kapmak için hince, yeri gelince önemsenmenin getirdiği hazla reklam yapıyorlar. Şirketler blogçuları ele geçirdikten sonra yakında Facebook profillerini satın almaya, Twitter hesaplarının arka planlarına reklam koymaya da başlarlar… Onlara kalırsa para kazanmak için yapmayacakları şey yok(bkz. Hasankeyf, bkz. televizyonlar).

Blogçular neden reklam için yazılarını satmamalı?

Çünkü bu iş özgür ruhla yapılacak bir iş. Birisini eleştirecekseniz terazinizin dengede olması gerekir. Ancak siz bir kutu çikolata için dengeyi paradan yana şaşırtırsanız, o zaman işin suyun çıkar. Ayrıca diyelim ki Binboğa size bir şişe vokta gönderdi ve siz onu hiç sevmediniz. Acaba bunu yazabilir misiniz? Avea’nın kampanya “lansman”ına davetli bir blogçu, Avea hatlarının birbirine girdiği dönemde acaba bununla ilgili yazı yazabildi mi? Mesela daha galasına davet edildiği filmi beğenmeyen insan görmedim… Unutulmaması gereken şey; yazdığımız yazıların aslında çok etkili olduğu gerçeğidir.

NOT: Bu yazımı “kıskanmak”, “çekemek” ilgi ilgili yorumlayacak olan varsa yazıyı tekrar okumasını öneriyorum.