1- Sanatta yarışma olmaz, sporda yarışma olur
Temeli estetiğe ve insana dayanan sanatı, şarkı söyleme olgusunu yarışmaya bağlamak, yapılabilecek en aptalca şey zaten. Üstelik bunu bir de ülke bazında yaparsanız ortaya Avrupa Futbol Şampiyona’sı gibi bir şey çıkıyor. Gelişmeyi başaramamış çok az Avrupa ülkesi için milli dava oluyor. Bugün Oscar, Cannes bile tartışılırken, Eurovizyonu önemsemek garip oluyor haliyle.

2- Bütün komşular birbirine oy veriyor, olan Türkiye’ye oluyor(!)
Tabi benim güzel insanım yıllardır Almanya’nın, Hollanda’nın, Belçika’nın, artık Azerbaycan’ın kendisine çalıştığını göremediği için aramızda hep söylenen laftır. Baltık ülkeleri, Yunanistan-Kıbrıs, İtalya-Malta, Balkan ülkeleri hep birbirine oy verir. Eğer son 10 senedir bunun farkına varamadıysan, hatta farkına varıp hala izliyorsan, kabahat senin de demeye dilim varmıyor ama çoğu senin be canım kardeşim…

3- Bülent Özveren
Benim hipotezime göre Eurovizyon’un milletimin üzerine yapışıp bir dava haline gelmesinin nedenlerinden birisidir kendisi. Ezelden beri sunduğu için onun üzerine sinmiş başarısızlık hissi, milletin de üzerine sinmiştir. Keşke 2003′te zirvede bıraksaydın be Bülent Baba!!!

4- En başarılı müzisyenlerin gönderilmesi
MFÖ, Ajda Pekkan, Sertab Erener, Kenan Doğulu, Hadise, Athena, Mor ve Ötesi, Manga benim aklıma şıp diye gelen, ülkenin yetiştirdiği en iyi müzisyenler. Ne diye böyle bir çarkın içine girerler bir türlü anlamıyorum. Biz onları oldukları halde seviyoruz kardeşim…

5- Dobraveçe Faruk
Her şeye bir kılım şu ev sahibi ülkenin diliyle “iyi akşamlar” deme ritüeline bir kılım. Neden bilmiyorum. O iki kelimeyi söyleyince o dili konuşanların gereksiz koltuğu kabarmasından mıdır, yoksa o anda havada esen o “godik” dostluk rüzgarından mıdır bilmiyorum ama hoşlaşmıyorum.