önemli olan acı çekmek değil;

çünkü irili ufaklı her insan
acı çeker nihayetinde
herkes bir defa aşık olur ki
o yüzden ben hiç acı çekmedim diyen yalancıdır

onsuz düşünemediğin hayatı
onsuz yaşadığın ilk gün
acıdır aşk
ya da
tek göz hücrede
düşünecek davası veya karısı olmayan biri için
umut,acıdır.
yani her insani duygu acı verebilir
ipe sapa gelmez zamanlarda…

fırsatın bile olmaz acıya alışmaya
onu hissetmemeye başladığın an
yeni bir acının kucağında bulursun kendini
ömrün acıyla ve ona alışmakla geçer
böyle olduktan sonra
acıya alışmak neden bir teselli olsun ki?

acıya alışmak ne ki!
eğer yaşadığın mutlu anlar
çektiğin acılardan fazlaysa ve
sarfettiğin yaşlar 1 gün sonra uçup gidiyorsa
sen acı görmemişsin…

artık dayanamıyorum dediğin anlarda
hayat gözden ırak fabrikalarında
senin için daha okkalı bir tanesini hazırlıyor
ve zamanlaması o kadar muhtesem ki
ağlamak bazen mümkün olmuyor…

iyisi mi sen acıya bırak kendini
onu yaşarken yakınma
uzunluğuna isyan etme
bazen gül geç
ve onu yaşarken de
onun da diğerleri gibi geçici olduğunu düşün
çünkü hiçbir acı mutlulukla sona ermez
acıyı tükeden
acının kendisidir…

Çağdaş Polat