Okulun son demlerini yaşarken, gerilmiş bünyeleri gevşetmek için tatil planları yapmaya çok önceden başlamıştık aslında. Finallerin erken bitmesini fırsat bilerek final sonrasına bıraktığımız tatilin başka anlamları daha vardı. Diploma almanın arefesinde yapılan bu tatil, dört seneyi birlikte geçirdiğimiz arkadaşların son defa toplu olarak bir araya gelip kafayı gözü dağıtması bakımından aslında önemliydi. Bütün bu duygularla Mayıs’ın 22’sinde Alanya yollarına düştük.

Üniversitelerin toplu olarak düzenlediği Alanya turlarında en önemli şey doğru turu seçmek. Çünkü turu düzenleyenler işletme bölümünü ya bitirmiş, ya bitireyazan simsarlar oluyor. Ee böyle olunca ceplerine daha fazla para koymak için ondan bundan abuk-subuk para istiyorlar. Mesela 220 TL’lik tur fiyatını kredi kartından tek seferde çektirmeye bile para istediler. Tabi bu turlara üçüncü defa giden biri olarak bu tip tezgahları onlardan bile iyi bilir olduk.

Bu turların sabit olarak gerçekleştirdiği şeyler vardır. Her gece otelden Alanya’ya otobüs kaldırmak, yat turu yapmak, ne biliyim son gün su parkına götürmek gibi. Bu tip aktivitelere verilecek parayı oraya gitmeden konuşmazsanız, orada fena söğüşleniyorsunuz. Evet zamanında söğüşlendik de söylüyoruz, burada yazıyoruz ki okuyan olursa söğüşlenmesin.

Bizim tatil için seçtiğimiz Kemal Uzun adlı iyi niyetli arkadaşımızla gitmeden önce ufak çaplı sürtüşmeler yaşasak da tatil boyunca çok sıkıntı yaşamadık. Tabi aramızda geçen komik diyaloglar vardı:

"Abi aquaparka girmesi yabancılara 30€, biz bunu 30TL’ye ayarladık."

Ama atma Kemal din kardeşiyiz, 500 kişinin gittiği parkta bu senin yapacağın iyilik. Birde bu su parkına gidilen zaman çok ilginç. Son gün öğlen otelden çıkış yapılıyor, eve yolculuktan önce suparkına gidiliyor. Yani bir anlamda herkesin gelmesi zorunlu. Peki 30TL’lik aktiviteyi nasıl zorunlu yapacaksın? Üstelik tatilin sonunda para suyunu çekmişken. Yapamadılar tabi.

Şu kadarını söylüyorum, Sakarya Üniversitesi öğrencileri anlayabilirlerse hayatlarının en parlak anı cereyan etti. Su parkı önünde, saat 14.00 sularında(su parkının kapanmasına 3.5 saat kalmışken) 25 TL’ye girmesi için ikna edilmeye çalışılan öğrenciler ayaklandı. Evet yanlış duymadınız, bildiğiniz ayaklandık. Okkalı bir indirim yapılmazsa girmeyeceğimizi dışarda güneşleneciğimizi söyledik. Derken bir bomba daha yaşandı. Küçük arkadaş grupları birer lider seçerek 5-6 lider topluluğu oluşturuldu ve toplu olarak içeri girmeme kararı alındı. Yani topluluk ne olursa olsun birbirinden ayrılmayacaktı ki söz ettiğimiz insan sayısı 500 kişiden fazla.

Fiyat önce 20TL’ye çekildi. Bize bu da çok fazla paraydı, çünkü cebimizde 3 saat için verecek 20TL yoktu. Sonra 15 dediler ki biz buna da razı olmadık. Sonunda örgütlü olmanın ne kadar önemli bir şey olduğunu anlayarak 10TL’den su parkına giriş yaptık. Tatilin en güzel noktalarından birisi bu andı benim için.

Kemal arkadaşımız bu arada havale geçirir gibi oldu. Aslında onun da niyeti kötü değildi. O da insanların içeri girip, sorun çıkmamasını sağlamaya çalışıyordu, çünkü gelecek sene yine aynı organizasyondan düzenlerken, temiz karneyle insanların karşısına çıkmak önemliydi onun için. Ama olmadı Kemal eksik kaldı, zaten o anda topluluk sazı eline aldı.

14 saat gidiş, 14 geliş yoluyla, 5 gecelik zorlu maraton 27 Mayıs sabahı sona erdi. Adına tatil denen bu zımbırtının tatil olmadığını, aksine yorgunluk kaynağı olduğunu, hatta üzerine bir de dinlenmek gerektiğini anlayarak tatil defterini kapattık.

NOT: Tatille ilgili Oradaydım yazıları sonra iliştirilecektir.